من از هر کاری که نتونم اون رو به نحو دلخواهم انجام بدهم بدم میاد ! دست خودم نیست از بچگی همینطور بودم ! یادمه اصلا هیچ وقت یه نقاشی درست و حسابی نمی تونستم بکشم و به خاطر همین از نقاشی به شدت متنفر بودم ! این اواخر هم به خاطر اینکه نتونستم تار زدن را یاد بگیرم از هر چی موسیقی سنتی ،متنفر شدم ! نمی دونم ،آدم حسودی نیستم ولی می تونم بگم این یه واکنش به حسودیم به اونهایی است که یاد گرفتن !
حالا این را واسه چی گفتم ؟ امسال از جشنواره فیلم فجر 4 تا بلیط از یه فیلم مزخرف بهمون رسید که بچه های سرویس سیاسی با هم بروند فیلم را ببینند ولی من که وقت نداشتم و داشتم تند تند گزارش بودجه تایپ می کردم ، بچه های دیگه هم یه جای دیگه سرشون گرم بود ! از سرویس سیاسی فقط یه بنده خدایی رفت که اونهم به زیباترین شیوه ممکن عصبانیتش را به خاطر بلیط خوب گیر نیاوردن خالی کرده بود و کل بچه های سرویس حسابی عقده هامون را سر جشنواره فیلم فجر و بلیط هاش درآوردیم !
بله آقایون و خانمهای عزیز و هنر دوست ! سیمرغ جشنواره فیلم فجر توسط بچه های سرویس سیاسی خورده شد !
ماجرا از این قرار بود : بابک که دیده بود فیلم خوبی تو سینما نیست ، بلیط ها را فروخته بود و با پولش یه مرغ کنتاکی گرفت همه خوردیمش ! خداییش این عقده مون به بهترین نحو ممکن خالی شد ! احساس خیلی خوبی دارم !

بودجه سال 86 به عنوان دومين بودجه تقديمي دولت نهم به مجلس شوراي اسلامي از تفاوت هاي فاحشي نسبت به بودجه اول اين دولت برخوردار است و همانطور كه رييس جمهوري در هنگام تقديم لايحه بودجه سال آينده به مجلس از اين لايحه دفاع مي كرد ، در نگاه اول بودجه اي انقباضي و كاملا منطبق با برنامه چهارم توسعه و اهداف چشم انداز بيست ساله به نظر مي رسد اما لايحه اي به زيبايي لايحه بودجه سال 86 كه همگان را در ابتداي امر مسحور خود كرده بود ، در هنگام بررسي جزييات چنان چهره متفاوتي از خود نشان مي دهد كه نه تنها باعث شگفتي شده بلكه باعث حيرت از اين همه فكر به كار برده شده در اين لايحه براي وارون جلوه دادن ماهيت آن مي شود !
با مشاهده نفت 7/33 دلاري ، دلار 890 توماني ، درآمدهاي وافر غير نفتي من جمله رشد فزاينده درآمدهاي مالياتي و تعرفه هاي گمركي و صادرات غير نفتي و همچنين تبصره هايي چون تبصره 13 و به كار بردن قوانيني براي حل مشكل مسكن و ... در بودجه سال 86 ناخودآگاه هر بيننده اي به اين فكر مي افتد كه آيا اينجا واقعا ايران است ؟! كشوري كه تا سال گذشته درآمدي معادل 40 هزار ميليارد تومان درآمد نفتي داشته و تا پايان سال با احتساب درآمدهاي نفتي رقمي بالغ بر 52 هزار ميليارد تومان نيز با برداشتهاي مكرر از حساب ذخيره ارزي هزينه كرده است ، چگونه مي تواند با درآمد نفتي هر بشكه 7/33 دلار ، حساب هزينه و درآمد خود را به تساوي بكشاند ؟ كشوري كه تا سال گذشته ميزان بسيار زيادي از درآمدهاي گمركي اش محقق نشده و درآمدي نيز بر خلاف انتظار از واردات اتومبيل و يا مواردي از اين دست نداشته است ، چگونه مي تواند يك شبه ره صد ساله رفته و هزاران درآمد مشكوك الوصول و يا غير قابل وصول را جذب كند .
اما اين تنها يك روي ديگر از بودجه سال 86 نيست . استقراض از بانك مركزي براي جبران هزينه هاي جاري ، فروش اوراق مشاركت به ميزاني بر خلاف برنامه چهارم توسعه ، شايعات پيرامون بسته شدن نفت با بشكه اي 45 دلار ، احتمال افزايش شديد تورم موجود در كشور به دليل دستمزد كارگران و كارمندان دولت در سال آينده كه در بودجه نيز ديده شده است و احتمال تحريمها ديگر جنبه هاي اين لايحه هزاران ميلياردي است كه هر روز با بررسي جزييات بيشتر آن وجهه ديگري از خود نشان مي دهد اما در حاليكه دولت قول داده است به اين ابهامات پاسخ دهد در شرايط كنوني اقتصاد كشور يك سوال همچنان با اين وجود پابرجاست كه با وجود ابلاغ سياستهاي كلي اصل 44 آيا تغييري در بودجه در اين خصوص ديده شده است ؟ اگر اين تغيير ديده شده است چرا همچنان دو سوم بودجه كل كشور را بودجه شركتهاي دولتي تشكيل مي دهد ؟ و نقش فرآيند اعطاي سهام عدالت در درآمدهاي دولت كه قرار است فروش شركتهاي دولتي جاي درآمدهاي نفتي را بگيرد چيست ؟ يا به عبارت بهتر آنقدر از محل فروش شركتهاي دولتي درآمد خواهيم داشت كه بخواهيم بخش اعظمي از درآمدهاي نفتي را به حساب ذخيره ارزي بسپاريم ؟
بودجه رويايي 86 با وجود اينكه به نظر مي رسد غير قابل اجرا به نحو احسن باشد ، با اين حال گام مهمي براي دولت نهم و كشور است كه دقيقا بداند چگونه بايد درآمدهاي نفتي را هزينه كرده و در جهت رسيدن به اهداف سند چشم انداز بيست ساله گام بردارد . اكنون ديگر اين امر براي همه مسئولين واضح و مبرهن است كه بايد قدمي محكم و اساسي براي كاهش اتكا به درآمدهاي نفتي برداشته شود و اين قدم را نمي توان بر روي خرابه هاي اقتصاد و توليد كشور برداشت و نياز به اقداماتي بنيادي و اثر گذار است نه تصميم يك شبه و شعارهايي كه فقط به درد چند روز مي خورد . 

چند وقت پیش یکی از بچه های خبرگزاری گفت یه سوژه ناب برات دارم و از اونجاییکه من قبلا هم با این بنده خدا در خصوص سوژه های مشترک کار کردیم و کار های خوبی هم از آب دراومده با کمال میل پذیرای سوژه این آقای مشنگ شدم ! ولی سوژه چی بود ؟ آقایی به نام واعظ زاده که قبل از این در شورایاری محله 13 بوده ، و جدیدا قرار بوده حکم وی به عنوان معاون علمی و فناوری و رییس اتاق فکر ریاست جمهوری خورده شود ، در همان روز که بهش این خبر را داده بودند گم شده بود و هیچکی ازش خبر نداشت ! اولش خنده ام گرفت ولی بعد تقصیر را به گردن امریکای جهانخوار انداختیم که نمی خواد پیشرفت فناوری در ایران را ببیند و سعی کردیم هر طور شده پیداش کنیم ! زنگ زدم به شورایاری محله و از همکارانش سراغش را گرفتم ولی هیچکس از این آقا خبر نداشت . حتی خانواده اش هم نگران شده بودند و خلاصه از همان موقع که این خبر به ایشان رسیده بود ، غیب شده بود . خلاصه بعد از کلی این ور و اونور تلفن زدن و مصاحبه گرفتن طرفهای بعد از ظهر بود که دوباره به یکی از دوستانش زنگ زدیم تا خبرهای تازه را بگیریم که فرمودند آقا پیدا شدند ! خلاصه ماجرا از این قرار بود که آقای واعظ زاده از همان زمانی که این خبر بهشون داده شده بود با رییس جمهور جلسه داشته اند تا بعد از ظهر فرداش و حتی به خونه هم خبر نداده بود که تو جلسه است ! فکر کنم دیگه حسابی با این جلسه توجیه شده بود !
می خواستم همون موقع این را بنویسم ولی وقت نشد حالا که خبر رسمی تصدی پست معاونت علمی و فناوری ایشان امروز منتشر شد ، دوباره یاد اون روز افتادم که چقدر گرفتار و آویزون این آقا شده بودیم و گفتم حداقل اینطوری بی حساب می شیم !

پ.ن: سفر خوزستان سفر خیلی خوبی بود و چشم اونهایی که نبودند و حسودی کردند کور ! ولی هر چیزی به موقع خودش خوبه که نوشته بشه و حالا دیگه حالش نیست ! شاید وقتی دیگر!