تبليغاتX
وکیل الرعایا

من و ندا و محبوبه در برف! این نوشته مال شب امتحان ریاضی در سال ۷۸ یا ۷۹ است که یکبار سال ۸۴ نوشتمش برای وبلاگ ولی امروز که مجبور شدم از خونه تا خبرگزاری را پیاده طی کنم و برف همه رو به سکوت فراخوانده بود ، دوباره تو ذهنم مرور شد و این بار با اندکی تغییرات جُزمی ! ...

در بارش پر از پنبه ي برف،
ردپايي در خيابان تا صحن حضور خالي مانده است.
شايد جاي پاي گرسنه ايست از تبار بي سروسامانان اين ديار بي حوصله...
شايد هم...
فضا پر از هياهوي سكوت است .
دراين سرزمين حتي؛
ننه سرماي قصه هاي كودكي هم پيري را بهانه مي كند كه لحافش را خوب نتكاند.
برف مي بارد.
ولي هيچكس به فكر پاروي اين همه خاطره از ذهن فردا نيست.
به خلوت خاطرات پناه می برم ...
ديگر نمي دانم پشت اين پنجره ها برف ، هنوز هم ميبارد يا نه .
از پشت اين پنجره ها هيچ چيز معلوم نيست .
نه بال پروانه،نه عشق سنجاقك، ونه حتي آسمان آبي .
اينجا هر قدر هم شيشه ها را بشويي آسمان آبي نمي شود.
پشت شيشه كبوتري به خيال روزي آفتابي پنجره ها را دوره مي كند.
ولي اينجا از عشق خبري نيست.
برف ميبارد .
شايد هم كمي باران.
ديگر فرقي نمي كند كه نمك بر زخم برف بپاشي يا نه
اينجا آدميان سکوت روزهای پر هیبت را به تماشا نشسته اند
ديگر چه فرقي مي كند كه عشق پشت پنجره ها در تقدس گرم زمستان باشد يا در هواي سرد خانه؟
کاش دلمان پراز خواب بي تعبير درخت سپید پوش و تجربه ی گرم كبوتر بود ...

پ.ن: امروز تا از خواب بیدار شدم و خیابون را دیدم که پرنده توش پر نمی زد بی اختیار گفتم : وای به حال قالیباف ! بیچاره قالیباف ! انگار خدا هم اعوذ بالله ، دست به دست حامیان رییس جمهور داده تا حال قالیباف رو دم انتخابات بگیره !

+ نوشته شده توسط ثمانه اکوان در یکشنبه 16 دی1386 و ساعت 12:59 |موضوع |

با پایان یافتن مراحل تدوین ، تهیه و تصویب لایحه بودجه سال آینده در هیات دولت ، گمانه زنیها در خصوص میزان رای آوری این لایحه که قرار است در هفته جاری به مجلس شورای اسلامی تقدیم شود آغاز شده است .
لایحه بودجه سال 87 در حالی قرار است روز دوشنبه به هیات رییسه مجلس شورای اسلامی تقدیم شود که مراحل مختلفی را برای تصویب از سر گذرانده است .
بودجه نویسی عملیاتی که برای سالهای سال جزو آمال دولتمردان بوده و در عین حال به دلیل مشکلات اجرایی فراخور بودجه نویسیهای تاریخی و قدیمی، به میوه ای ممنوعه برای مدیران سازمان مدیریت و برنامه ریزی سابق و معاونت نظارت و راهبردی فعلی تبدیل شده  و تنها در حد برپایی همایشهای مختلف و هم اندیشی های گوناگون دنبال شده بود ، با اقدام دولت در خلاصه کردن بودجه هزار صفحه ای به 50 صفحه برای ایجاد شفافیت بیشتر، به سرفصل گفت و گو ها و کارهای کارشناسی تبدیل شده و اولین گامها به سوی ایجاد تغییرات گسترده در ساختار پیچیده و ناهمگون بودجه های سالیانه باز شد .
با این حال ، همانطور که شخص رییس جمهور نیز معتقد است ، نمی توان الزاما بودجه ریزی جدید دولت نهم را برای سال آینده به عنوان گامی محکم در راستای عملیاتی کردن بودجه و اقدامی بی عیب و نقص د این زمینه دانست و در عین حال با این روش جدید بودجه نویسی ، سوالات دیگری نیز مطرح می شود که ممکن است در برخی موارد ناهمگونی این روش جدید با عملیاتی شدن را نیز مد نظر داشته باشد .
اما هدف از عملیاتی کردن بودجه چیست و اصولا بودجه عملیاتی شده با چه تعریفی در قسمت اقدامات ویژه و فوری کارتابل مسئولین قرار گرفته است ؟
برای سالهای متمادی، بودجه با این تعریف که ؛ بودجه سند مالی درآمدها و هزینه ها برای یک سال مالی است ، به سمت عملیاتی شدن پیش می رفت و در عین حال این راه خطا ، هیچ کدام از مسئولین دولتی را که برای عملیاتی کردن بودجه به سمت خنثی کردن این سند مالی پیش می رفتند ، به سمت هدف اصلی پیش نمی برد اما برای سالهای اخیر دیگر نمی توان گفت که به مانند سالهای گذشته تصویر و تعریف درستی از بودجه عملیاتی وجود ندارد . درست است که درآمدهای نفتی روز به روز در حال افزایش بوده و به تبع آن به جای اینکه کشور را ثروتمند تر ببینیم در گیر و دار مقابله و مهاجمه با تورم می بینیم ، اما تنها اندیشیدن به این نکته که باید با درآمدهای نفتی چه کنیم تا موجب بروز تورم های دو رقمی نشود ، نمی تواند راهی برای عملیاتی کردن بودجه باشد . در عین حال از این نکته نیز نباید غافل بود که مطرح کردن این سوال نیز که چگونه باید درآمدهای نفتی را هزینه کنیم تا موجب افزایش تورم نشود ، بیانگر این مسئله است که در نهایت برنامه ای غیر از برنامه ریزی فعلی برای هزینه کردن این درآمدها وجود ندارد و برنامه های فعلی نیز خود ، گویای نقص های خود هستند که موجب سر لیست شدن نام ایران در فهرست کشورهای دارای بالاترین میزان تورم شده است .
از سوی دیگر نگاهی به چگونگی هزینه کرد بودجه ها و همچنین تبصره هایی که در لوایح بودجه سالیانه وجود دارد ، نشان می دهد همانطور که برنامه های توسعه ای کشور بر خلاف میل نویسندگان و تدوین کنندگان به آمال نامه هایی برای اداره پنج ساله کشور تبدیل شده است ، تبصره های  بودجه های سالیانه نیز بدون هیچ ضمانت اجرایی تنها به آمال نامه هایی برای یک سال تبدیل گشته بودند و از طرف دیگر با شیوه جدید بودجه ریزی که تبصره ها نیز حذف گشته اند عملا نمی توان امید داشت که بودجه‌ی 50 صفحه ای برنامه ای برای اداره جامعه داشته باشد و صرفا سندی مالی برای ارزیابی میزان درآمدها و هزینه ها نباشد .
سند چشم انداز بیست ساله ، برخلاف آنچه که امروز در مورد آن تفکر می شود ، راهی بیست ساله بوده و برنامه ای بلند مدت که باید با قدمهایی یک چهارمی (برنامه های توسعه ای ) و یک بیستمی به نام بودجه های سالیانه به آن اهداف بیست ساله رسید اما دولت های اصلاحات و عدالت محور که در سالهای اولیه سند چشم انداز بیست ساله قرار داشتند ، در کدام بودجه با نگاهی به سند چشم انداز و برنامه های توسعه ای به تدوین لوایح بودجه پرداخته اند که قرار است در حقیقت قدم یک بیستمی ما در راه رسیدن به اهداف سند چشم انداز بیست ساله باشند ؟
متاسفانه با وجود تمام اقدامات مثبت صورت گرفته در خصوص عملیاتی کردن بودجه سال آینده ، این حقیقت تلخ همچنان وجود دارد که نمی توان امید زیادی به هدفمند بودن بودجه سال آینده برای رسیدن به اهداف چشم انداز بیست ساله داشت و از طرف دیگر با در پیش گرفته شدن این روش در بودجه نویسی نمی توان امید داشت ، با سند های دخل و خرج ملی ، به اهداف ازپیش تعیین شده در اقتصاد کشور برای احراز مقام اول اقتصادی در منطقه خاور میانه رسید .
با این حال رییس جمهوری و هیات دولت همچنان اعتقاد دارند ، بودجه نوشته شده برای سال 87 با کار کارشناسی فراوان و بر اساس هدف بندی ها و اولویت بندی های از پیش تعیین شده ، تدوین شده است و با این وجود ، هیچ سندی برای کارهای کارشناسی صورت گرفته در خصوص بودجه هنوز به مردمی که قرار است تک تک جملات و مفاهیم بودجه امسال را درک کرده و خود نظاره گر دولت در زمینه دخل و خرجهای کشور باشند ، ارائه نشده است و هنوز مشخص نیست که مقاله های علمی ارائه شده در همایشهای برگزار شده در خصوص بودجه ریزی عملیاتی که توسط مجلس شورای اسلامی و مرکز آمار ایران برگزار شد ، تا چه میزان در تدوین بودجه 50 صفحه ای سال 87 مورد استناد قرار گرفته است .

+ نوشته شده توسط ثمانه اکوان در جمعه 14 دی1386 و ساعت 12:50 |موضوع اقتصادي |

هی من میگم به حرفهای این رییس جمهور محبوب و مردمی ایران شک نکنید ، این مسخره بازیها و این ترور های شخصیتی را کنار بگذارید ، این طیف موسوم به اصلاح طلب زیر بار نمیره که نمیره ! هی نشستید ، گفتید و خندیدید که رییس جمهور گفته یه عده تو استخر شمرون نشسته اند و دارند قیمتها را بالا می برند ، هی گفتید ، آخه مگه بزغاله ها هم استخر میروند ؟ دیدید می روند ؟ دیدید دست های ایادی استکبار و توطئه کنندگان بر علیه اقتصاد کشور ، از همین استخر درآمد ؟ اصلا هر چه می کشیم از این ایادی استکبار جهانی در استخرها و میهمانی های آنچنانی و عروسی های دولتی و ماشینهای دولتی گُل زده می کشیم ! فقط کافیست نگاهی به این خبر بیندازید تا بفهمید چه کسانی در استخرهای شمال شهر نشسته اند و دارند قیمت خونه و تخم مرغ و گوجه فرنگی را انگولک می کنند ! تا وزیر رفاه بیاید  بگوید از کی تا حالا همه تخم مرغ خور شده اند ! خوب یکی نیست بگه ما تخم مرغ نخوریم که کی بخوره ؟ توقع داری فقط جاه طلبان و ثروت اندوزان تخم مرغ بخورند و بعد بروند استخر تا قیمتها را بالا ببرند ؟ یکی از همین آدمها ، نماینده ای بوده که مایوی شریف را به جای اینکه در همان استخر آویزان کند ، آورده مجلس و در خانه ملت آویزان کرده تا خشک شود ! حالا بگویید توطئه ای در کار نیست !

پ.ن: کاریکاتور : محسن رفیعی - موج

+ نوشته شده توسط ثمانه اکوان در دوشنبه 10 دی1386 و ساعت 12:42 |موضوع سياسي |

مجلس هفتم با شعار رسیدگی به معیشت مردم و اقتصاد کشور شکل گرفت و با این حال اگه بخواهیم نگاهی به کارنامه این مجلس بندازیم ، درست از همین نقطه بوده که آسیب هایی را به اقتصاد کشور وارد کرده و یا اینکه حداقل میشه گفت که در این خصوص موفق عمل نکرده و جالب اینجاست که هر اقدامی هم که از جانب نمایندگان این دوره برای اقتصاد کشور انجام شده ، با تبلیغات زیادی در خصوص معجزه آسا بودن این طرحها صورت گرفته !
سال اول مجلس کمیته ای از اعضای کمیسیونهای اقتصادی ، برنامه وبودجه و رییس بانک مرکزی و وزیر اقتصاد و شخص رییس مجلس شکل گرفت تا به بررسی علت گرانیهایی که به دولت اصلاحات نسبت داده میشد بپردازد اما عملا با درگیر شدن مجلس در بحث انتخابات ریاست جمهوری به فراموشی سپرده شد .
دومین شاهکار مجلس که بعدها با اعتراف نمایندگان در عدم کارآیی در کاهش قیمتها و تورم نیز همراه بود ، طرح جنجالی تثبیت قیمتها بود . طرحی که برای دو سال اجرا شد و بعد از دو سال با افزایش قیمت بنزین و همان 9 قلم کالای اساسی ، ناکارآمد بودن خودش را ثابت کرد .
کاهش نرخ سود بانکی برای مبارزه با افزایش تورم هم از آن طرحهایی بود که با مخالفتهای زیادی از جانب کارشناسان روبرو شد و با این حال با اصرار دولت و مجلس اجرا شد و در نهایت نه تنها نتوانست راهکاری برای کاهش تورم به دست دولت و مجلس بدهد ، بلکه بر مشکلات اقتصادی بانکها و مردم نیز افزود !
طرح سهمیه بندی بنزین هم که این روزها با افزایش سهمیه های ماهانه همراه شده ، با وجود اینکه رسما اعلام نمیشه اما با وجود اینکه توانسته جلوی قاچاق این فرآورده را بگیره اما در میزان مصرف مردم تغییری ایجاد نکرده و همچنان واردات بنزین با ارقام نجومی برداشت های مکرر از حساب ذخیره ارزی ، باید ادامه پیدا کنه .
طرح جامع مسکن هم با وجود اینکه تبلیغات زیادی در خصوص معجزه آسا بودنش صورت گرفت ، عملا نتوانسته قیمتها را کنترل کند و تازه ترین اقدام مجلس هم که باعث شد هم دولت و هم مجلس در گرداب چه کنم ، چه کنم ها گرفتار آیند ، بحث بررسی علت گرانیها در کمیسیونهای تخصصی مجلس بود که عملا با بی رغبتی نمایندگان دولت برای شرکت در جلسات کمیسیونها روبرو شد و وقتی که رییس جمهور گزارش خود در خصوص علل گرانیها را به مردم ارائه داد، عملا این گزارش به دعوای میان دولت و مجلس تبدیل شد و همچنان علت گرانیها نامشخص ! ...
باز با این حال مجلس و دولت بی توجه به کارنامه خود در اقتصاد کشور ، قصد دارند بودجه سال آینده را به نوعی ساماندهی کنند و بر اساس بودجه ریزی عملیاتی پایه ریزی کنند، اما رای مخالف مجلس به لایحه دولت و از طرف دیگر ، عملیاتی نشدن این بودجه ، لایحه بودجه را به بن بستی کشانده که ممکن است با یک دوازدهمی شدن لایحه ختم به خیر شود !
دیگه باید منتظر چی بود ؟

+ نوشته شده توسط ثمانه اکوان در سه شنبه 4 دی1386 و ساعت 13:8 |موضوع اقتصادي |


Powered By
BLOGFA.COM